NPVJoomla3_6.jpg

Voor de jaarvergadering op 16 april was uitgenodigd:

Mevr. Drs. Esmé Wiegman- van Meppelen Scheppink

Zij is de huidige directeur NPV.

Zij hield een boeiende, gedreven lezing met als titel:

Ouderen; een lust of een last?

In de lezing hield zij diverse aspecten van de zorg voor ouderen tegen het licht.

Als eerste onderwerp kwam de Bijbelse kijk op ouderdom aan de orde.

Aandachtspunten die aan de orde kwamen, waren:

  • Ouderdom als prachtige kroon
  • Ouderdom in relatie tot wijsheid
  • Sterven in gezegende ouderdom

De Bijbel laat ons niet in het ongewisse als het over ouderdom gaat.

Na een leven met en voor elkaar mogen mensen op seniorenleeftijd terugzien op een leven dat gevuld is geweest onder de vleugels van de Heer met zijn ups en zijn downs, maar in de wetenschap dat God hen ook draagt in deze levensfase: een bekroning op de zorgende arbeid die zij gehad hebben.

Door het leven gevormd dragen zij met zich mee een levenswijsheid die zij mogen en moeten delen met de jongere generatie.

Daar ieder aards leven eindig is, mag de oudere zich gedragen weten door Gods beschermende hand; ook in de laatste levensfase hier op aarde.

Een dichter heeft een gedeelte uit Ps. 71 zo verwoordt:

Want Gij zijt mijn hoop

Sinds mijn vroegste jeugd.

Sinds ik werd geboren

Zijt Gij mijn beschermer.

‘k Ben er dankbaar voor!

Bovengenoemde visie staat haaks op de moderne westerse kijk op ouderdom.

Bij veel ouderen draait hun seniorenfase om: oud worden zonder het te zijn en zo lang mogelijk genieten.

Op zichzelf is daar niets mis mee, maar het mag niet ten koste gaan van alles en allen.

Mensen van 2015 hebben in hun seniorenfase dikwijls nog niet het gevoel dat ze “oud” zijn en mogen natuurlijk nog van hun mogelijkheden genieten.

Maar als oud zijn leidt tot in verval raken, lijden en geen prestaties meer leveren, gaat bij veel mensen - de desbetreffende ouderen, maar ook bij de “omstanders” - de vraag leven: is het leven dan nog zinvol en menswaardig?

Als “niet meer genieten” leidt tot de gedachte: dan hoeft het voor mij niet meer, gaan men voorbij aan de werkelijke betekenis van het door God geschonken leven.

Er wacht voor alle ouderen – en niet alleen voor de oudere christen – een nieuwe taak: eennieuwe betekenis geven aan deze levensfase en weten dat ze van betekenis zijn tot het einde van hun leven.

Iedereen; jong of oud, moet weten dat hij of zij er toe doet: voor de ander en voor zichzelf. Mevr. Wiegman benadrukt de grote eenzaamheid onder de groep “ouderen”. Ook hier ligt een taak voor de junioren, de “middenklasse” en de gezonde senioren.

Mevr. Wiegman ligt ook de economische betekenis van de ouderdom toe.

Enerzijds zijn de senioren een poot onder onze economie die niet te verwaarlozen valt. Veel senioren hebben het financieel goed en weten deze mogelijkheden ook goed te benutten: wel een inkomen en geen werk meer. Gelegenheid tot reizen, maar ook tot het inspringen bij diegene die hulp nodig hebben: kinderen en kleinkinderen zijn dikwijls goed met de activiteiten van de senioren, maar ook het vele vrijwilligerswerk dat door senioren gedaan wordt mag absoluut niet uit het oog verloren worden.

De keerzijde van de medaille is dat ouderen, behalve dat zij een kapitaalkrachtige doelgroep vormen, ook een kostenpost kunnen zijn of worden. Economisch en politiek gezien rijst dan de vraag: hoe zorgen we voor de betaalbaarheid van de (chronische) zorg.

Het probleem van de solidariteit in premies en eigen bijdragen houdt menig denker bezig.

In het vervolg van de lezing worden de veranderingen in de wetten m.b.t. de zorg uit de doeken gedaan.

Na het verdwijnen van de AWBZ, sinds het begin van 2015, hebben we hiervoor teruggekregen:

  • wet op de langdurige zorg.

Hierin wordt geregeld de zorg die globaal samen te vatten is als zorg die:

  1. langdurig is
  2. intensief is en
  3. zonder uitzicht  op genezing is.

Enerzijds is dit de zorg die op opname gericht is, maar ook valt hieronder het “volledig pakket thuis”.

  • Zorgverzekeringswet

Hieronder wordt begrepen de:

  1. het medisch handelen en
  2. wijkverpleegkundige hulp.
  • Wet maatschappelijke ondersteuning.

Hoofditems zijn hier:

  1. De mogelijkheid tot participeren
  2. Uitgangspunt: Eigen kracht staat centraal
  3. Het is geen verzekering., maar na gesprekken met de cliënt wordt er zo mogelijk maatwerk geleverd.

Mevr. Wiegman toont ons een soort zorgpiramide:

Onze zorg zal van onder uit de piramide gericht moeten zijn: doe zelf wat je kan, schakel vervolgens mantelzorgers in.

Vervolgens komt de sociale omgeving aan de beurt, waarna ook nog ingeschakeld kunnen worden de vrijwilligers in de breedste zin van het woord.

Als bovengenoemde aspecten niet (meer) aan de orde kunnen komen, kan men terugvallen op de collectieve voorzieningen ( bijv. dagopvang) en uiteindelijk in aanmerking te komen voor individuele voorzieningen.

Er wordt in de lezing stilgestaan bij de mantelzorg.

Aan de orde komen de volgende punten:

de mantelzorger:

  • mag zelf bepalen wat hij aankan
  • is niet verplicht om mantelzorg te leveren
  • is ook een burger en heeft ook recht op ondersteuning van de gemeente.

Ergens op internet kwam ik de uitsprak tegen: vrijwilliger word je, “mantelzorger-zijn” overkomt je.

En daarom is wellicht mantelzorger zijn een zware opgave.

Marinus van de Berg wordt geciteerd:

 

“Een mantel kun je uittrekken en aan de kapstok hangen… ”

Mantelzorg is geen zorg die mogelijk is met een neutrale taakuitvoering, maar het draait om relatie: een zware emotionele belasting.

De relatie landelijke NPV en mantelzorg is samen te vatten als volgt:

  • thuishulp voor mantelzorgondersteuning
  • nieuw: respijtzorg om mantelzorger enkele dagen te vervangen
  • terminale thuishulp (wordt in Ermelo niet gedaan door de NPV-afdeling).

De mogelijkheid van de z.g respijtzorg wordt besproken.

Ook ter sprake komen de vragen rondom ouderdom.

Er wordt stilgestaan bij:

  • gesprekken over het levenseinde
  • het reanimatieprobleem.
  • levenswensverklaring / levenstestament
  • wie zorgt er voor mij?
  • eenzaamheid

Wat de NPV doet op landelijk niveau:

  • beleidsbeïnvloeding
  • individueel advies
  • praktische ondersteuning door Thuishulp

moet de NPV-afdeling Ermelo doen op lokaal niveau.

Met betrekking tot reanimeren worden de volgende opmerkingen geplaatst:

Er is (nog) geen neutrale niet-reanimatiepenning.

De vraag rijst: hoe kijken we tegen reanimeren aan? Ook vanuit een bijbels perspectief!

Ook belangrijk is dat het vraagstuk van wel of niet reanimeren besproken wordt met een arts.

Hoe groot is de kans op een leven dat gelijkwaardig was aan het tijdstip voor de reanimatie en hoe wordt de kans ingeschat dat de reanimatie wel slaagt, maar dat de patiënt door de gebeurtenis veel schade oploopt?

Er wordt duidelijk uitgelegd dat wel of niet reanimeren geen verband houdt met de leeftijd van de patiënt.

De plaats van reanimeren is in hoge mate bepalend voor het “succes” van de reanimatie.

Tenslotte krijgen we als huiswerk de opdracht mee om nat te denken ( en werk te maken ) van de volgende vragen:

  • Tegen welke vragen loop ik zelf aan in de zorg?
  • Wat zijn mijn wensen rondom het levenseinde?

Niet van Mevr. Wiegman en niet van mij, maar voor u:

Jij maakt ’t verschil betekent:
jij doet ertoe
jij bent van waarde
jij leeft niet
vrijblijvend

Jij maakt 't verschil
nodigt uit
elkaar te bevestigen
elkaar te laten weten:
ik heb je hoog
ik reken op je

Arie Verspuij

Sponsoren

 

 Deze website werd mede mogelijk gemaakt door het Stimuleringsfonds van de Rabobank

 

 

Nieuwsbrief NPV

De NPV geeft regelmatig nieuwsbrieven uit met interessante feiten.

Als u het  laatste nieuws wilt lezen, klikt u hieronder op de links: 

 

Laatste nieuws

 

Agenda - bijeeenkomsten 2018

 Voor 2019 staan de volgende bijeenkomsten gepland:

 

11 april 2019 algemene ledenvergadering

8 okt. 2019  gezellige bijeenkomst vrijwilligers  18.00u - 21.30u

25 nov. 2019  Bijeenkomst 13.30u - 15.45u !!

 

!! Let op: de bijeenkomsten van de morgen zijn verschoven naar de middag.